Po szkole co się Tomasz Zofia Narty nazywa
Gubi się łańcuch traci się rurek
Posklejanych na szybko trawi się
Koło już na szyi tuż koło ucha
Przy czym w czasie i na trasie i po
Nieukończonej pierwszej klasie
Koło już na szyi tuż koło ucha
GAP KAT GAL WUR BOB ROL GAR TYK
WIB RZA GAN TYN CZU WUH NOJ WAM
Kiedy rower spada kołami w górę
Do nieba pedałami leci, kiedy droga
Ścieżka zostaje wysoko ponad głową
Krzyczy rower krzyczy rowerzysta
Mają na sobie metrów ponad trzysta
On leci. Góry widzi między nogami
Kiedy były w trawie w liściach
W strumieniu i wodzie brudne włosy
Tak sobie myślał o dole swoim
Jak on jeszcze tam leżał wtedy
Ostatnią rzeczą jaką widział poza
Nogą swoją w szprychach
To osiem drewnianych rurek posklejanych plasteliną
Rura rurką w rurkę się łapie, rower z papieru po drewnianej szopie